Ve sen. Güneşin hiç yüzünü aydınlatmadığından eminim. Güneşin bile vurmaktan imtina ettiği bedeninin karalığı yanmaktan değil içindeki çöp karanlıktan geliyor.
Bir ışık süzülüyor köhne tavan arasından. Kalan son gücünü ona yanaşmaya harcama sakın. Çünkü sen o ışık karşısında sadece yansıtıcı bir aynasın. Kırılacağın günü düşünüp üzülme! Kırıksın. Paramparçasın.

0 yorum:
Yorum Gönder